آرشیو دیماه 1388

| بدون نظر

با یک کامرونی هم گروه هستیم. من هستم و یک هندی و یک یونانی. این کامرونیه حدود 40 سالشه. مشروب نمی خوره. سیگار هم نه. دو تا بچه داره که توی لندن هستند. نصف حرفهایش را من نمی فهمم. یعنی کلا گروهمان جنسش جور است. هر کدام با لهجه ای حرف می زنیم که دیگران حداکثر نصف حرف دیگری را می فهمد. قرار هم هست که یه نیمچه سیستم حرارتی با هم طراحی کنیم. حالا چه شود نمی دانم؟ غرض اینکه این رفیق کامرونیه ما می گفت: نمره هیچ وقت برایم مهم نبوده "سو دونت وری" ، من فقط دوست دارم یاد بگیرم.
اینکه آدم 40 سالش باشه و با 25 ، 26 ساله ها هم کلاس باش و از این حرفها بزنه یعنی کلی روحیه!